پشملبا

دوست نازنینی دارم که که دست کمی از نیچه و مولانا و همینگوی و ویکتور هوگو و شیخ حسن جوری و مانتسکیو نداره و هی جملات قصار از خودش.... فعلش چیه؟! در کردن؟ صادر کردن؟ گفتن؟ خدا بگم این تلویزیون جمهوری اسلامی رو چیکارش کنه که حرف زدن عادی مون رو هم از یادمون برده؟!... حالا! داشتم می گفتم هی جملات قصار از خودش می ده بیرون. چند روز پیش با یه قیافه کاملا متفکر و اصلاح طلبانه و بدون هیچ مقدمه ای گفت:

"مجوز دادنی ست نه گرفتنی!"

                                           نقدعلی (رحمت الله)

از اون روز تا حالا منو برده تو فکر. اومدیم یارو نخواست بده! یعنی هیچ راهی نداره؟!